در سفارشیسازی سینماهای خصوصی، پردازش جذب صدا و کاهش نویز بخش اساسی است. یک اتاق آکوستیک حرفهای و یک اتاق معمولی میتوانند جلوههای صوتی-تصویری بسیار متفاوتی را در داخل و خارج ارائه دهند. ساختمانها معمولاً از بتن، پانلهای چوبی یا آجرهای جامد به عنوان مصالح دیوار استفاده میکنند. به طور دقیق، این مواد میتوانند اثر عایق صدا را ایجاد کنند، اما عمق این اثر به چگالی مولکولی مواد مختلف بستگی دارد. برای اتاق صوتی-تصویری که جلوههای صوتی را دنبال میکند، جنس دیوار به تنهایی برای دستیابی به اثر تضعیف صدا کافی نیست. چه یک ویلا باشد و چه یک ساختمان آپارتمانی، سینماهای خصوصی سفارشی به جذب صدا یا عایق صدا نیاز دارند. عملیات آکوستیک، انعکاس امواج صوتی را در یک اتاق کنترل میکند، زمان طنین را در داخل اتاق تنظیم میکند و در نتیجه کیفیت صدای تماشای فیلم را بهبود میبخشد. بیایید امروز در مورد این موارد در مورد جذب صدا و عایق صدا صحبت کنیم.
جذب صدا
در بالا به طور خلاصه اشاره کردیم که برخی از مواد جامد می توانند ضریب موج صوتی را در طول فرآیند انتشار ضعیف کنند. در واقع برخی از مواد علاوه بر جذب توسط مواد داخلی، می توانند موج صوتی را نیز منعکس کرده و به طرف دیگر منتقل کنند. جذب صدا و عایق صدا دو روش کاملاً متفاوت کنترل صدا هستند. جذب صدا به پدیده اتلاف انرژی پس از برخورد امواج صوتی به سطح یک ماده و عایق صوتی به روشی برای کاهش نویز در مسیر انتشار امواج صوتی اشاره دارد. به زبان ساده، جذب صدا مقدار معینی از انرژی صوتی را حذف می کند و عایق صدا انتقال امواج صوتی را به طرف دیگر دیوار کنترل می کند.
هنگامی که امواج صوتی در هوا حرکت می کنند و سطح مواد جاذب صدا را لمس می کنند، بخشی از آن منعکس شده و بخشی جذب می شود. مواد آکوستیک مورد استفاده برای جذب صدا عموماً دارای خواص متخلخل هستند و رایج ترین آنها الیاف، ذرات و فوم است. موج صوتی بر روی حفرههای ریز بیشماری داخل ماده برخورد میکند، جایی که باعث اصطکاک با مولکولهای هوا و دیوارههای خالی میشود و در نتیجه انرژی صوتی را به انرژی گرمایی تبدیل میکند تا به اثر جذب صدا برسد. علاوه بر مواد متخلخل جاذب صدا، ساختارهای جاذب صوت تشدید کننده و ساختارهای جذب صدا خاص وجود دارد. جذب صدای تشدید شامل تشدید کننده منفرد، مکانیزم جذب صوت تشدید صفحه سوراخ دار، ساختار جزئیات تشدید لایه نازک و ساختار جذب صدا تشدید صفحه نازک است. اصل آن نیز استفاده از ساختار مواد و هوا برای تشکیل یک سیستم تشدید برای دستیابی به جذب صدا است.
ضریب جذب صدا، که به عنوان مقدار NRC نیز شناخته میشود، توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) تعریف شده است. روش محاسبه عددی NRC، مقدار میانگین حسابی ضریب جذب صدای ماده را در چهار فرکانس ۲۵۰، ۵۰۰، ۱۰۰۰ و ۲۰۰۰ هرتز در نظر میگیرد. از آنجایی که ضریب جذب صدای مواد جاذب صدا با افزایش فرکانس افزایش مییابد، جذب برخی از امواج صوتی با فرکانس پایینتر برای مواد جاذب صدای عمومی دشوار است. به طور کلی، محصولاتی با ضریب جذب صدای کمتر از ۰.۲، مواد بازتابنده نامیده میشوند و مواد بالاتر از ۰.۴ را میتوان به عنوان مواد جاذب صدا در نظر گرفت. مصرفکنندگان باید در خرید مواد آکوستیک با ضریب جذب صدای بیش از ۱.۰ احتیاط کنند. اگرچه این مقدار بسیار بالاتر از «خط واجد شرایط» ۰.۴ است، اما چنین مقادیر دادهای اشتباه هستند. انجمن مواد تجربی آمریکا، که مقدار NRC (ضریب جذب صدا) را فرموله میکند، از عدد «۰» برای نشان دادن ضریب جذب صدای مادهای استفاده میکند که نمیتواند هیچ انرژی صوتی برخوردی را جذب کند. به عبارت دیگر، این ماده میتواند تمام انرژی صوتی که با آن برخورد میکند را منعکس کند. برعکس، اگر مادهای تمام انرژی صوتی را جذب کند، با عدد "1" نشان داده میشود. در واقع، هر مادهای ویژگیهای بازتاب و جذب انرژی صوتی را دارد. "0" و "1" فقط مقادیر مرجع حد نظری هستند. ضریب جذب صدای طبیعی مواد جاذب صدا باید بین 0 تا 1 باشد. مادهای با ضریب جذب صدای بیشتر از 1.0 به این معنی است که انرژی صوتی بیشتری نسبت به آنچه منعکس میکند، جذب میکند که از نظر فیزیکی غیرممکن است. اگر مصرفکنندگان با چنین توصیفاتی مواجه شوند، میتوانند مستقیماً صحت دادهها را زیر سوال ببرند.
مانع نفوذ صدا
همانطور که قبلا ذکر شد، عایق صدا و جذب صدا دو نوع مختلف کنترل صدا هستند. به یک معنا، جذب صدا بیشتر ضریب جذب خود ماده را در نظر می گیرد، در حالی که عایق صدا هم افت انتقال دیوار جداکننده و هم ویژگی های جذب اتاق را در حین انتقال صدا در نظر می گیرد. بنابراین، نمیتواند مانند ضریب جذب صدا (NRC) باشد که با گرفتن میانگین مقادیر محاسبه میشود، بلکه باید دادهها (تلفات انتقال صدا و ویژگیهای فرکانس نمودار) و انجمن آزمایش و مواد آمریکا را برای تعیین استانداردهای مقایسه مقادیر حاصله برای کلاس انتقال صدا دیوار جداکننده (STC) تعیین کنند. اگرچه محاسبات متفاوت است، تلفات انتقال صدا با توجه به فرکانس متفاوت است و دیوار جداکننده ای که برای کنترل انتشار صدا استفاده می شود، عموماً با افزایش فرکانس افزایش می یابد.
همانطور که صدا همیشه می تواند توسط یک ماده جذب یا منعکس شود، همیشه می تواند از دیوار جداکننده عبور کند و صدا را به طرف دیگر اتاق منتقل کند. برخلاف جذب صدا، اگر منظور از مقدار حد مرجع 0 در جایی است که صدا پخش نمی شود، آنگاه مقدار حدی مخالف آن 1 (که در آن تمام صدا از طریق دیوار جداکننده پخش می شود) امکان پذیر است. این امکان وجود دارد، مثلاً اگر درها و پنجرههای اتاق را باز بگذاریم. در یک اتاق بدون محافظت (یعنی یک دیوار جداکننده تک لایه)، هر شکافی در دهانه می تواند منجر به کاهش تلفات انتقال صدا شود، که فکر می کنم همه شما از خانه یا محل کار خود می دانید. بسیاری از افراد ممکن است فکر کنند که افزایش ضخامت دیوارهای جداکننده می تواند افت انتقال صدا را عمیق تر افزایش دهد، اما طبق قانون کیفیت عایق صدا، حتی اگر ضخامت دیوار را دو برابر کنید، میزان عایق صدا فقط 6 دسی بل افزایش می یابد.
بنابراین، برای استودیوهای ضبط، تئاترهای خصوصی و سایر محیطهایی که نیازهای بالایی برای انتقال صدا دارند، طراحی دیوارهای جداکننده دوتایی رایجترین روش است. ساخت دیوارهای جداکننده دوتایی نیز امری ظریف است، به عنوان مثال، بین دو دیوار با لایههای مواد مختلف (مانند مواد جاذب صدا) پر میشود تا عایق صوتی بهتری حاصل شود. لایه مادی باید در لایه هوا قرار گیرد تا امواج صوتی به صورت ثانویه پخش شوند. پر کردن کورکورانه لایههای مواد بین دو دیوار لزوماً به اثر عایق صوتی مطلوب نمیرسد.
برای اطلاعات بیشتر در مورد فوم ملامین SINOYQX، لطفا با ما از طریق ایمیل [email protected] یا با شماره تلفن +86-28-8411-1861 تماس بگیرید.
برخی از تصاویر و متون از اینترنت تکثیر شده اند و حق چاپ متعلق به نویسنده اصلی است. در صورت وجود هرگونه تخلف، لطفاً برای حذف با ما تماس بگیرید.